Reklama
OPIS LEKU
VOLTAREN; 50; SR 100
czopki 25 mg; 50 mg; iniekcje 25 mg/ml; drażetki 25 mg; 50 mg; 100 mg; żel 1%; tabletki retard; czopki doodbytnicze; tabletki dojelitowe
DICLOFENAC SODIUM
Voltaren, Voltaren 50, Voltaren SR 100 znajduje zastosowanie w leczeniu bólu i obrzęków w chorobach reumatycznych, w zesztywniającym zapaleniu stawów i kręgosłupa. W bólach pooperacyjnych. Lek zmniejsza bóle miesiączkowe.
Preparat działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Efekt uśmierzania bólu wynika z tego, że diclofenac przeciwdziała syntezie pewnych substancji (prostaglandyn), które zwiększają wrażliwość na ból. Działanie leku pojawia się po około 30 minutach od momentu zażycia leku i utrzymuje się do 12 godzin. Stężenie preparatu jest największe w płynach okołostawowych.


Niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany w leczeniu stanów zapalnych oraz bólu. Łagodzi objawy zapalenia, takie jak obrzęk i ból oraz zmniejsza gorączką. Jest lekiem działającym objawowo, nie usuwa przyczyn choroby. Mechanizm działania polega na hamowaniu cyklooksygenazy prostaglandynowej. Działa także przeciwagregacyjnie na płytki krwi. Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Max. stężenie osiąga po 2 h we krwi. W płynie maziowym utrzymuje się 4-6 h dłużej. Wiąże się z białkami osocza w 99%. T0,5 wynosi 1-2 h. Wydalany w postaci metabolitów z moczem i żółcią.
substancja czynna - diclofenac sodium

1 tabl. zawiera 25 mg lub 50 mg soli sodowej diklofenaku. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 75 mg lub 100 mg soli sodowej diklofenaku.
* Reumatoidalne zapalenie stawów,
* młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów - choroba Stilla (tylko tabl. dojelitowe),
* zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,
* zespoły bólowe związane ze zmianami w kręgosłupie,
* reumatyzm pozastawowy.
* Ostre napady dny (tylko tabl. dojelitowe).
* Bóle pourazowe i pooperacyjne stany zapalne i obrzęki.
* Stany bólowe i/lub zapalne w ginekologii.
* Jako środek wspomagający w ciężkich, bolesnych stanach zapalnych ucha, nosa lub gardła (tylko tabl. dojelitowe).
Preparatu nie wolno podawać u pacjentów cierpiących na chorobę wrzodową, stany zapalne jelit, zapalenie odbytu, chorobę tkanki łącznej, która prowadzi do wysypki, bólów stawów, uszkodzenia nerek oraz zmian w obrazie krwi (lupus erythematodes). Leku nie wolno również stosować u osób uczulonych na Voltaren, cierpiących na porfirię, a także uszkodzenie wątroby oraz nerek.
Leku nie podaje się dzieciom poniżej 6 roku życia.
Pacjenci ze skłonnością do krwawień, chorobami przewodu pokarmowego, a także schorzeniami nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji.
Voltaren upośledza sprawność psychofizyczną dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Voltaren stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Należy poradzić się lekarza w sprawie używania innych preparatów podczas kuracji lekiem.


Lek należy stosować ostrożnie gdy u pacjenta występują: przebyte choroby żołądka i jelit, dolegliwości żołądkowe lub zgaga po przyjmowaniu NLPZ; astma oskrzelowa; choroby serca, wątroby lub nerek; wysokie ciśnienie tętnicze krwi; zaburzenie krzepnięcia lub inne choroby krwi, w tym porfiria wątrobowa. Jeśli wystąpią zawroty głowy, uczucie senności lub zaburzenia widzenia, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych lub wykonywać innych czynności wymagających dużej koncentracji uwagi. Podawanie preparatu należy przerwać gdy wystąpią: dolegliwości żołądkowe, zgaga lub ból w nadbrzuszu, krwawe wymioty, oddawanie czarno zabarwionych stolców lub krwistego moczu, dolegliwości skórne (wysypka lub świąd), świszczący oddech lub duszność, żółte zabarwienie skóry lub oczu, utrzymujący się ból gardła lub wysoka temperatura, obrzęk twarzy, stóp lub nóg, bardzo silny ból głowy, ból w klatce piersiowej z towarzyszącym kaszlem.
Zazwyczaj na początku leczenia pojawiają się przemijające zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, które zanikają po kilku dniach stosowania leku.

>1/100
- Ból żołądka, mdłości, wymioty, biegunka.
- Bóle i zawroty głowy, zmęczenie.

1/1000- <1/1000
- Zmniejszona ilość płytek krwi, zmniejszona ilość białych ciałek krwi.
- Rozpad czerwonych ciałek krwi (anemia hemolityczna), zmniejszenie się ilości wszystkich ciałek krwi (anemia aplastyczna).
- Zaburzenia wzroku, podwójne widzenie, widzenie przez mgłę, szum w uszach, zaburzenia snu, drażliwość.
- Krwawienia z dróg trawiennych, zaburzenia w czynności wątroby, żółtaczka.
- Świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, wypadanie włosów, uczulenie na światło słoneczne.
- Zapalenie skóry oraz błon śluzowych z wysoką gorączką (syndrom Stevensa-Johnsona).
- Brak czucia w kończynach, krew w moczu, skąpomocz.
- Zapalenie nerek, martwica nerek.
- Gromadzenie się wody w organizmie.
- Ostre objawy alergii z napadami astmy.


Dolegliwości żołądkowe, złe samopoczucie, zgaga, wymioty, biegunka, kurczowe bóle brzucha, wiatry, utrata apetytu, ból głowy, zawroty głowy, wysypki skórne. Rzadziej krwawe wymioty, czarno zabarwienie stolce, owrzodzenia żołądka lub jelit, krwawa biegunka, zaparcie, senność, mrowienie kończyn, zaburzenia orientacji, widzenia, słuchu, dzwonienie w uszach, bezsenność, drażliwość, drgawki, depresja, drżenie, pokrzywka, silne odczyny skórne, utrata włosów, zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne, krwawe wylewy podskórne, zaburzenia czynności nerek prowadzące do obrzęków twarzy, stóp lub kończyn dolnych, zmniejszenie ilości wydalanego moczu, krew w moczu, zaburzenia czynności wątroby, objawy poważnych chorób krwi, takie jak utrzymujący się ból gardła i wysoka temperatura, reakcje alergiczne.
Dawkę ustala lekarz.
W chorobach reumatycznych dawka dla pacjenta dorosłego wynosi zazwyczaj 75-150 mg dziennie w dwóch porcjach rano i wieczorem. W razie mdłości zaleca się stosowanie leku w formie czopków.
Dawka dla dzieci ponad 6 lat wynosi zazwyczaj 25 mg rano i wieczorem; dla dzieci o wadze ponad 50 kg podaje się taką samą dawkę jak dla pacjentów dorosłych.
Bóle pooperacyjne - 50-100 mg dziennie w 1 - 3 dawkach.
Bóle menstruacyjne - w pierwszych oznakach menstruacji 50-100 mg dziennie w 1-3 dawkach podzielonych.
Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.
Żel stosuje się zgodnie z zaleceniami lekarza.


Dorośli:
początkowa dawka dobowa wynosi zwykle 100-150 mg w 2-3 dawkach podzielonych. W przypadkach o łagodniejszym przebiegu oraz trwającym dłużej leczeniu 75-100 mg/dobę. Maks. dawka dobowa -150 mg. W bolesnym miesiączkowaniu leczenie należy rozpocząć od pojedynczej dawki 50-100 mg. Następnie w miarę potrzeby 50 mg do 3x/dobę przez kilka dni. Jeśli maksymalna dawka dobowa nie spowoduje skutecznego zniesienia bólu podczas 2-3 miesiączek, można przyjmować do 200 mg/dobę w dawkach podzielonych.

Dzieci:
nie należy podawać dzieciom poniżej 1 roku życia. 1-14 rż.: 0,5-2 mg/kg mc./dobę, w 2-3 dawkach podzielonych. Preparat można stosować wyłącznie w dawce 25 mg. W leczeniu młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów dawkę dobową można zwiększyć maks. do 3 mg/kg mc./dobę, w dawkach podzielonych. Pacjenci w podeszłym wieku powinni przyjmować najmniejszą dawkę skuteczną w danej dolegliwości. Najlepiej jest stosować Voltaren w postaci tabletek dojelitowych przed posiłkiem lub na pusty żołądek, a Voltaren SR w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, podczas posiłku.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Lek przeciwwskazany w okresie ciąży (szczególnie w III trymestrze) i karmienia piersią.
czopki 25 mg a 10 szt.; czopki 50 mg a 10 szt.; czopki 100 mg a 6 szt.; drażetki 25 mg a 10 szt., a 20 szt.; iniekcje 25 mg/ml a 5 ampułek po 3 ml. a 6 ampułek po 3 ml; żel 1% a 50 g, a 100 g; drażetki 50 mg a 20 szt.; drażetki 100 mg a 10 szt., a 30 szt.

czopki doodbytnicze 25 mg - 10 szt. czopki doodbytnicze 50 mg - 10 szt. czopki doodbytnicze 100 mg - 5 szt. tabl. dojelitowe 25 mg - 20 szt. tabl. dojelitowe 50 mg - 20 szt. tabl. retard 75 mg - 20 szt. tabl. powl. retard 100 mg - 20 szt.
M01AB
* Wrzód żołądka lub owrzodzenie jelit.
* Nadwrażliwość na składniki preparatu lub inne NLPZ.
* Występowanie krwi w stolcu lub smolistych stolców.
Preparat zmienia działanie leków: zawierających lit, digoksyny (podwyższa ich stężenie we krwi) i cyklosporyny i metotrekstatu (zwiększa ich toksyczność), leków przeciwcukrzycowych (poza insuliną), moczopędnych (powoduje podwyższenie stężenia potasu we krwi), przeciwzakrzepowych np. warfaryna (zwiększa działanie przeciwzakrzepowe). Podawanie diklofenaku z innymi NLPZ powoduje częstsze występowanie działań niepożądanych. Z chinolonami może powodować drgawki.
Jeśli zdarzy się zapomnieć przyjąć lek, należy to uczynić najszybciej jak to możliwe, chyba ze do zastosowania następnej dawki pozostało mniej niż polowa czasu pomiędzy dwiema kolejnymi dawkami. Wtedy należy przyjąć kolejną dawkę leku o zwykłej porze, z pominięciem dawki zapomnianej. U nielicznych pacjentów może powodować zawroty głowy, uczucie senności lub zaburzenia widzenia. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych lub wykonywać innych czynności wymagających dużej koncentracji uwagi.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©