Reklama
OPIS LEKU
XARTAN
tabletki powlekane 50 mg
LOSARTAN POTASSIUM
Xartan zawiera losartan potasu. Należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II (typu AT1). Losartan blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej m.in. skurcz naczyń krwionośnych i zwiększającej ciśnienie krwi. Angiotensyna II pobudza także korę nadnerczy do wydzielania aldosteronu, hormonu zatrzymującego sód i wodę w organizmie.
Jedna tabletka powlekana zawiera jako substancję czynną 50 mg losartanu potasu oraz substancje pomocnicze.
* w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
* w leczeniu niewydolności serca, gdy dalsze leczenie inhibitorami ACE nie wydaje się być odpowiednie.

Zmiana terapii na Xartan nie jest jednak zalecana u pacjentów z niewydolnością serca, których stan został ustabilizowany podczas leczenia inhibitorami ACE.
Nie należy stosować leku Xartan w przypadku:

* nadwrażliwości na losartan potasu lub którąkolwiek substancję pomocniczą,
* w okresie ciąży i karmienia piersią.

Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Xartan w następujących przypadkach:

* Zaburzenia elektrolitowe
* Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Xartan lekarz zaleci oznaczenie stężenia elektrolitów w surowicy (potas, sód), wodorowęglanów, a także stężenia mocznika, kreatyniny oraz wykonanie badania ogólnego moczu. Podczas leczenia zaleci okresową kontrolę stężenia elektrolitów, zwłaszcza po każdym zwiększeniu dawki.
* Zaburzenia elektrolitowe często występują u chorych z zaburzoną czynnością nerek oraz z cukrzycą (lub bez).


Stosowanie leku Xartan u pacjentów z nadwrażliwością
Podczas stosowania leku może wystąpić obrzęk naczynioruchowy, obejmujący wargi, twarz, głośnię, krtań i (lub) język, powodujący trudności w oddychaniu. Losartan należy stosować ostrożnie u chorych, u których w przeszłości występował taki obrzęk. W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie leku Xartan u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej (np. leczonych uprzednio dużymi dawkami leków moczopędnych) występuje zwiększone ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego. U takich pacjentów lekarz zaleci uzupełnienie niedoborów objętości krwi krążącej przed rozpoczęciem podawania preparatu Xartan lub rozpoczęcie leczenia mniejszą dawką początkową.
W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy położyć w pozycji na plecach z uniesionymi nogami i wezwać lekarza.

Stosowanie leku Xartan u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Wykazano, że u pacjentów z marskością wątroby występuje znacznie większe stężenie losartanu w osoczu. U pacjentów, u których w przeszłości występowało zaburzenie czynności wątroby lekarz zaleci zmniejszenie dawki leku.

Stosowanie leku Xartan u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U niektórych pacjentów stosujących losartan występowały zaburzenia czynności nerek.
U części pacjentów zaburzenia te mijały po odstawieniu leku. U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca, stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny wiązało się z wystąpieniem oligurii (skąpomocz) i (lub) postępującej azotemii (nadmiar azotu we krwi) oraz sporadycznie z wystąpieniem ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. Podobne objawy stwierdzono podczas stosowania losartanu. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej nerki losartan może zwiększać stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, podobnie jak inne leki hamujące aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron. Zaburzenia czynności nerek przemijają zwykle bez leczenia po odstawieniu leku.
Należy zachować ostrożność u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności nerek i po przeszczepieniu nerki, ze względu na ryzyko wystąpienia u tych pacjentów niedokrwistości.

Stosowanie leku Xartan u dzieci:
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku Xartan u dzieci nie zostały określone.
W związku z tym nie zaleca się stosowania leku u dzieci.

Stosowanie leku Xartan u pacjentów w podeszłym wieku:
Badania kliniczne nie wykazały różnicy w skuteczności i bezpieczeństwie stosowania losartanu w zależności od wieku pacjenta. Dlatego też dla osób w wieku podeszłym zaleca się dawkowanie takie jak dla osób młodszych.
Losartan jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające oraz nie powodują konieczności przerwania stosowania leku. Całkowita częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania losartanu była podobna jak w przypadku podawania placebo.
W kontrolowanych badaniach klinicznych, dotyczących skuteczności leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego jedynym działaniem niepożądanym, którego występowanie było związane ze stosowaniem losartanu były zawroty głowy.
Występowały one częściej niż w grupie, której podawano placebo oraz u co najmniej 1% pacjentów przyjmujących losartan. Ponadto u mniej niż 1% badanych stwierdzono występowanie hipotonii ortostatycznej (nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego po zmianie pozycji ciała na stojącą), której nasilenie było zależne od dawki leku.
W badaniach klinicznych przeprowadzonych u chorych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca wykazano stosunkowo dobrą tolerancję losartanu.
Do najczęstszych działań niepożądanych u tych chorych należą: zawroty głowy, astenia (zmęczenie, wyczerpanie, osłabienie, obniżony próg pobudzenia, chwiejność nastroju, zaburzenia wegetatywne i snu).

Badania kliniczne przeprowadzone u chorych na cukrzycę typu II z nefropatią wykazały dobrą tolerancję losartanu. U chorych tych wystąpiły następujące działania niepożądane: astenia, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy powyżej 5,5 mmol/l). U kilku chorych konieczne było przerwanie leczenia z powodu hiperkaliemii.

Po wprowadzeniu losartanu do lecznictwa stwierdzono występowanie następujących działań niepożądanych:
Nadwrażliwość: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy - obrzęk krtani, głośni, gardła i (lub) języka, powodujący zwężenie dróg oddechowych oraz (lub) obrzęk twarzy i warg. U niektórych z tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował w przeszłości i był związany ze stosowaniem inhibitorów ACE. Rzadko występowało zapalenie naczyń, plamica Schnleina-Henocha.

* Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby.
* Zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość.
* Zaburzenia układu mięśniowo- szkieletowego: bóle mięśni, bóle stawów.
* Zaburzenia układu nerwowego oraz zaburzenia psychiczne: bóle głowy.
* Zaburzenia układu oddechowego: kaszel.
* Zaburzenia skóry: pokrzywka, świąd, wysypka.
* Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: Kontrolowane próby kliniczne wykazały, że stosowanie losartanu rzadko wywołuje zmiany w wynikach standardowych badań laboratoryjnych.

Hiperkaliemię (stężenie potasu w surowicy >5,5 mmol/l) stwierdzono u 1,5% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
U chorych na cukrzycę typu II z nefropatią stwierdzono, że hiperkaliemia wystąpiła u 9,9% chorych leczonych losartanem i 3,4% chorych przyjmujących placebo.
Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej występowało rzadko i zwykle ustępowało po odstawieniu leku.
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Nadciśnienie
Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca dla większości pacjentów wynosi zwykle 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie obniżające ciśnienie krwi występuje po 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów dobre wyniki leczenia występują dopiero po zwiększeniu jednorazowej dawki dobowej do 100 mg. U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej (np. leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych) lekarz powinien rozważyć możliwość rozpoczęcia leczenia od dawki 25 mg podawanej jeden raz na dobę (patrz pkt. 2). U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej, jednak w niektórych przypadkach lekarz może podjąć decyzję o przerwaniu stosowania leku (patrz pkt. 2). U pacjentów, u których w przeszłości występowało zaburzenie czynności wątroby lekarz zaleci zmniejszenie dawki leku. Xartan może być stosowany z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi.

Niewydolność serca
Dawka początkowa u pacjentów z niewydolnością serca wynosi 12,5 mg raz na dobę. Dawkę tę lekarz powinien stopniowo zwiększać w odstępach tygodniowych (12,5 mg na dobę, 25 mg na dobę, 50 mg na dobę) do osiągnięcia skutecznej dawki podtrzymującej wynoszącej zwykle 50 mg raz na dobę, jeśli jest ona tolerowana przez pacjenta.
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania w przypadku lekkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 20-50 ml/min). U pacjentów ze średnio nasiloną i ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) oraz u pacjentów leczonych dializoterapią zaleca się mniejszą dawkę początkową: 25 mg, podawaną jednorazowo w ciągu doby.
Lek Xartan jest przeciwwskazany w okresie ciąży.
Leki działające bezpośrednio na układ renina-angiotensyna-aldosteron mogą w drugim i trzecim trymestrze ciąży spowodować uszkodzenie, a nawet śmierć rozwijającego się płodu.
W przypadku stwierdzenia ciąży podczas leczenia, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Xartan i skontaktować się z lekarzem, który zaleci inne leczenie.
Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że kobieta nie jest w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące preparat Xartan powinny stosować skuteczną antykoncepcję.
Lek Xartan jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
Nie ustalono, czy losartan przenika do pokarmu kobiecego. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u niemowląt, kobiety przyjmujące lek powinny przerwać karmienie piersią.
Dostępne są 2 wielkości opakowań: 10 lub 30 tabletek powlekanych
Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C, chronić od wilgoci i światła.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
C09CA
Lek Xartan można stosować jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Losartan stosowany jednocześnie z warfaryną, digoksyną, ketokonazolem, erytromycyną, cymetydyną, fenobarbitalem i hydrochlorotiazydem nie powoduje istotnego oddziaływania z tymi lekami. Jednoczesne stosowanie leku Xartan i niektórych leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolaktonu, triamterenu, amilorydu), preparatów uzupełniających potas lub zamienników soli kuchennej, które zawierają potas, może doprowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy (hiperkaliemii). W czasie jednoczesnego stosowania leku Xartan z ryfampicyną i flukonazolem zwiększa się stężenie czynnego metabolitu losartanu. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych działanie przeciwnadciśnieniowe losartanu może być osłabione podczas jednoczesnego przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak indometacyna.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Xartan, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Liczba doniesień na temat przedawkowania losartanu jest niewielka. Najbardziej prawdopodobne objawy przedawkowania to niedociśnienie tętnicze i tachykardia (przyspieszenie czynności serca). Na skutek pobudzenia układu przywspółczulnego może dojść do bradykardii (nadmiernego zwolnienia czynności serca). W przypadku obniżenia ciśnienia tętniczego krwi (hipotonii) lekarz zastosuje leczenie objawowe. Losartanu i jego czynnych metabolitów nie można usunąć za pomocą hemodializy.

W przypadku pominięcia dawki leku Xartan:
Pominiętą dawkę leku należy zażyć tak szybko jak to możliwe, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza.
Brak danych o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych.
Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©