Reklama
OPIS LEKU
ZINNAT
granulat do zawiesiny 25 mg/ml; tabletki 125 mg; 250 mg; 500 mg
CEFUROXIME AXETIL
Infekcje spowodowane bakteriami wrażliwymi na cefuroxim, m.in. zapalenia gardła, uszu i zatok, infekcje dróg moczowych oraz dolnych dróg oddechowych, rzeżączka. Preparat podaje się, gdy leczenie penicyliną nie dało pożądanego rezultatu.
Zinnat należy do grupy antybiotyków z rodziny cefamycyn, które wykazują szerokie spektrum, tzn. działają bakteriobójczo na wiele szczepów bakteryjnych i wykazują odporność na pewne enzymy produkowane przez bakterie, tzw. betalaktamazy.


Aksetyl cefuroksymu - prekursor antybiotyku z grupy cefalosporyn II generacji, oporny na działanie większości b-laktamaz. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej drobnoustroju przez wiązanie białek biorących udział w tym procesie. Aksetyl cefuroksymu ulega rozkładowi w wyniku czego powstaje cefuroksym, substancja o działaniu przeciwbakteryjnym przeciwko wielu znanym patogenom, w tym szczepom produkującym b-laktamazy. Działa na wiele ampicylinoopornych i amoksycylinoopornych szczepów bakterii: bakterie tlenowe Gram(-) i Gram(+), bakterie beztlenowe i inne. Aksetyl cefuroksymu jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym i szybko hydrolizowany przez esterazy w śluzówce jelita i we krwi, co powoduje uwalnianie cefuroksymu do krwi. Poziom cefuroksymu w surowicy jest najwyższy po upływie 2-3 h. Ok. 50% leku wiąże się z białkami surowicy, T0,5 w surowicy wynosi ok. 1,2 h.
substancja czynna - cefuroxime axetil

1 tabl. powl. zawiera 125 mg, 250 mg lub 500 mg cefuroksymu.
5 ml zawiesiny zawiera 125 mg lub 250 mg cefuroksymu.
Zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie krtani, angina wywołane przez Streptococcus pyogenes oraz zapalenie zatok obocznych nosa wywołane przez Streptococcus pneumoniae (z wyjątkiem szczepów opornych na penicylinę) lub Haemophilus influenzae włączając szczepy produkujące b-laktamazy; zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae (z wyjątkiem szczepów opornych na penicylinę), Haemophilus influenzae włączając szczepy produkujące b-laktamazy lub Haemophilus parainfluenzae włączając szczepy produkujące b-laktamazy; zapalenie ucha środkowego wywołane przez Streptococcus pneumoniae (z wyjątkiem szczepów opornych na penicylinę), Haemophilus influenzae (włączając szczepy produkujące b-laktamazy), Moraxella catarrhalis (włączając szczepy produkujące b-laktamazy) lub Streptococcus pyogenes; zakażenia układu moczowego: odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, cewki moczowej wywołane przez Escherichia coli lub Klebsiella pneumoniae z wyjątkiem szczepów wytwarzających ESBL; zakażenia skóry i tkanek miękkich: czyraczność, ropowica, liszajec wywołane przez Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające b-laktamazy, ale z wyjątkiem szczepów opornych na metycylinę) lub Streptococcus pyogenes; rzeżączka: ostre niepowikłane zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy wywołane przez Neisseria gonorrhoeae; choroba z Lyme (borelioza), wczesna faza oraz zapobieganie jej późnym powikłaniom u dorosłych i dzieci >12 lat.
Leku nie należy podawać osobom wykazującym reakcje alergiczne na cefalosporyny.


Nie zaleca się stosować długotrwałe (może prowadzić do wyselekcjonowania drobnoustrojów niewrażliwych na antybiotyk). Ostrożnie u pacjentów, u których wystąpiła biegunka; w cięższych przypadkach podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę; nie stosować leków hamujących perystaltykę jelit lub innych działających zapierająco. Ostrożnie u pacjentów ze stwierdzoną reakcją alergiczną na penicyliny i inne antybiotyki b-laktamowe.
>1/100
- Zaburzenia przewodu pokarmowego.
- Reakcje skórne, świąd, zaczerwienienie i wysypka.
- W razie pojawienia się reakcji skórnych należy skontaktować się z lekarzem.

1/1000
- Poważniejsze typy reakcji alergicznych.
- Bóle głowy.
- Grzybice.
- Zmiany w obrazie krwi.
- Pokrzywka.

<1/1000
- Gorączka.
- Wysypka z pęcherzami.
- Zapalenie skóry i błon śluzowych z towarzyszącą gorączką.
- Zmiany w pracy wątroby.


Śródmiąższowe zapalenie nerek, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka oraz reakcje nadwrażliwości przebiegające z wysypką, pokrzywką, świądem skóry, gorączką polekową, chorobą posurowiczą i bardzo rzadkie przypadki wstrząsu anafilaktycznego. Biegunki, nudności, wymioty, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bóle głowy, nieliczne przypadki żółtaczki, przemijający wzrost aktywności enzymów wątrobowych AlAT (SGPT), AspAT (SGOT) i LDH, dodatni odczyn Coombs?a i niedokrwistość hemolityczna, sporadycznie donoszono o trombocytopenii i leukopenii oraz eozynofilii. W przypadku zastosowania aksetylu cefuroksymu w chorobie z Lyme (borelioza) może wystąpić reakcja Jarisch-Herxheimera. Objawia się ona gorączką, dreszczami, bólami głowy i mięśni, przyspieszoną czynnością serca i oddechu.
Dawkę ustala lekarz. Wysokość dawki zależy od typu schorzenia i wagi ciała pacjenta. Tabletki i zawiesinę należy podawać po jedzeniu.


Czas leczenia: 5-10 dni.
Dorośli:
większość zakażeń 250 mg 2x/dobę; zakażenia dróg moczowych 125 mg 2x/dobę; odmiedniczkowe zapalenie nerek 250 mg 2x/dobę; zakażenia dolnych dróg oddechowych, lekkie i średnio nasilone (zapalenie oskrzeli) 250 mg 2x/dobę, ciężkie lub podejrzenie zapalenia płuc 500 mg 2x/dobę; niepowikłana rzeżączka jednorazowa dawka 1 g; choroba z Lyme (borelioza),

dorośli i dzieci >12 lat
500 mg 2x/dobę przez 20 dni. Terapia sekwencyjna. Zewnątrzszpitalne zapalenie płuc: cefuroksym w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych i wlewu dożylnego, 1,5 g co 12 h (dożylnie) przez 48-72 h, a następnie cefuroksym w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny doustnej 500 mg co 12 h przez 7-10 dni. Bakteryjne zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: cefuroksym w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych i roztworu do wstrzykiwań dożylnych, 750 mg co 12 h (domięśniowo lub dożylnie) przez 48-72 h, a następnie cefuroksym w postaci granulatu do sporządzenia zawiesiny doustnej 500 mg co 12 h przez 5-10 dni.

Czas trwania obu rodzajów terapii (parenteralnej i doustnej) zależy od nasilenia infekcji i stanu klinicznego pacjenta. Dzieci: dawka leku powinna być dostosowana do wieku i mc.; większość zakażeń zwykle 125 mg 2x/dobę (lub 20 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach), max. 250 mg/dobę; zapalenie ucha środkowego zwykle 125 mg 2x/dobę u dzieci od 3 m-cy do 2 lat (lub 20 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach), max. 250 mg/dobę; ciężkie zakażenia lub zapalenie ucha środkowego u dzieci >2 lat 250 mg 2x/dobę (lub 30 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach), max. 500 mg/dobę.
Nie stwierdzono jakiegokolwiek szkodliwego wpływu preparatu na płód.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.
Trwałość: Zawiesinę należy przechowywać w lodówce. Po 10 dniach od sporządzenia zawiesiny traci ona ważność.


Stosowanie w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności (kat. B). Ostrożnie w laktacji (jest wydzielany w pokarmie matki).
granulat do zawiesiny 25 mg/ml a 100 ml; tabletki 125 mg a 10 szt.; tabletki 250 mg a 10 szt.; tabletki 500 mg a a 10 szt.

granulat do przygotowania zawiesiny doustnej 125 mg/5 ml - but. 100 ml granulat do przygotowania zawiesiny doustnej 125 mg/5 ml - but. 50 ml granulat do przygotowania zawiesiny doustnej 125 mg - 10 sasz. granulat do przygotowania zawiesiny doustn
J01D
Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu. Nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe. Nie należy stosować u dzieci <3 mż.
Nie zaleca się równoczesnego podawania preparatu z probenecidem (zmniejsza on wydzielanie cefuroksymu w kanalikach nerkowych). Obserwowano dodatni odczyn Coombs?a (może to mieć znaczenie podczas wykonywania prób krzyżowych).
Pobudzenie o.u.n., aż do wystąpienia drgawek. Usuwanie cefuroksymu z organizmu można przyspieszyć hemodializą lub dializą otrzewnową.
Lek należy przyjmować w trakcie posiłku w celu zapewnienia optymalnego wchłaniania.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©